Against the Ordinary

Elke cultuur ontwikkelt een uniform, zelfs als ze beweert er geen te willen. Dezelfde gebaren circuleren, dezelfde verwijzingen herhalen zich en rebellie wordt herkenbaar genoeg om gereproduceerd te worden.

Against the Ordinary beslaat de ruimte tussen erbij horen en weigeren. De campagne is gefilmd op verwaarloosde stedelijke plekken, geïmproviseerde ontmoetingsplaatsen en aan de randen van het vertrouwde, en leent de rauwe beeldtaal van undergroundpublicaties, nachtelijke bijeenkomsten en beelden die zonder toestemming zijn gemaakt. De kadrering is instinctief. De flits is direct. De compositie verzet zich soms tegen conventie.

Mensen en plaatsen worden nooit in één definitie van marginale cultuur geordend. Hun verschillen tellen zwaarder dan hun overeenkomsten.

De ontwerpen verschijnen als persoonlijke handtekeningen, eerder dan als verklaringen. Hier is geen uniform om te volgen, geen voorgeschreven manier om op te vallen. Alleen de mogelijkheid het op eigen voorwaarden te doen.